Wat is uw herinnering aan 75 jaar Sint Jozefoord? Op deze vraag kregen we mooie reacties.
Spelen op de hoge witte berg
“Ik ben geboren en opgegroeid tegenover Sint Jozefoord. Samen met mijn broers, zussen en buurtgenootjes brachten we er veel tijd door: klimmen in bomen, spelen op de ‘hoge witte berg’ en in de winter met de slee naar beneden. Soms pikten we appeltjes waar tuinman Jan niet blij mee was.
Op mijn vijftiende kreeg ik mijn eerste baan bij Sint Jozefoord, in de keuken. De zusters leerden mij: ‘Het oog wil ook wat’. Dat heb ik later ook weer aan mijn kinderen doorgegeven.
Toen ik later trouwde, maakten we foto’s op de trap en in de tuin. Na ons huwelijk zijn de zusters aan het breien en haken geslagen. Ik heb dan ook veel gebreide mutsjes, sokjes en jurkjes cadeau gekregen!”
Jeanne Moon
Envelopje met tien gulden
“Als een restaurantmedewerker jarig was, kreeg die van Zuster Leonarda, toen directrice, een envelopje met tien gulden. Trouwde je, dan kreeg je een huishoudtrap. En bij de geboorte van een kind kwam de directie op visite met zelfgebreide slofjes.” – Medewerkers restaurant ‘De Ontmoeting’
Jaarlijkse revue
“November betekende vroeger: tijd voor de jaarlijkse revue voor Zuster Leonarda en Zuster Toos, die op dezelfde dag jarig waren. Medewerkers dosten zich uit en niets was te gek. Pyjama’s, maskers op het achterhoofd, alles kon! Ik stond er elk jaar tussen. Het was lachen en vooral samen genieten.
Sommige momenten blijven je altijd bij. Zo was collega Jo uit de centrale keuken jarig op Jozefdag. De zusters maakten er een spektakel van: in polonaise, met mondharmonica voorop, zingend en klappend. Zo werd Jo echt in het zonnetje gezet.”
Henriette Schouten, medewerker Sint Jozefoord
Een bijzondere band
“Met Sint Jozefoord heeft onze familie een bijzondere binding. Mijn tante, Zuster Generosa, woonde en werkte er vanaf het begin. Ze was een goede organiste en onze ontmoetingen waren altijd een feest. In de kapel werd later de dochter van mijn jongste zus gedoopt. En ook nu kom ik er nog vaak: als vrijwilliger speel ik piano voor de bewoners. Ik hoop dat mijn tante iets meekrijgt van de muziek die ik ook voor haar speel.” – Karel de Rooij
Zó de draaimolen in
“In 2008 kwam de eerste man wonen op Sint Jozefoord: Willem, mijn beste vriend. Een levenskunstenaar, natuurliefhebber en verhalenverteller. Voor iedereen was het even wennen. Zowel voor de zusters als voor de medewerkers. En voor Willem tussen al die vrouwen. Gelukkig duurde dat maar kort: Willem en de zusters konden uitstekend met elkaar omgaan. De zusters hielden van zijn eenvoud.
Met de kermis werkten we extra hard om vroeg klaar te zijn. Dan konden we ’s middags naar de kermis, samen met de zusters. Soms tilden we ze zó de rolstoel uit, de draaimolen in. Zuster Leonarda, de directeur, gaf ons geld mee voor een visje of een spek. En natuurlijk namen we ook iets mee voor de thuisblijvers.”
Jeanne Opdam, oud-medewerker en nu vrijwilliger
Het mocht wel wat minder
“Ik was vijf jaar toen Sint Jozefoord werd gebouwd. Op verzoek van Zuster Concordia werd ik misdienaar. Het wierook roken bij het Lof iedere zondagmiddag deden we met volle overgave. Soms zelfs zo enthousiast dat de zusters aangaven dat het wel wat minder mocht. Ik heb goede herinneringen aan die tijd en voel me er nog steeds thuis. Ook nu, als we met het Nulands Gemengd Koor een kerstconcert geven, komen die herinneringen weer boven.” – Rini Zwanenberg
Een jaarlijks vakantieuitje naar Sint Jozefoord
Mijn oma Diny Verhoeven-Hanegraaf is een bekend gezicht op Sint Jozefoord. Al haar hele leven komt ze er regelmatig voor een praatje met bewoners, om samen een frisse neus te halen of als er iets te doen is.
Samen met mijn oma maakten we vroeger elke schoolvakantie een uitje naar Sint Jozefoord. Om daar te picknicken, op de bergen te klimmen, door de mooie grote bladeren te rollen en om de trappen bij Maria schoon te maken. Mooie momenten, waar helaas geen foto’s van zijn, wat nu warme herinneringen zijn aan mijn jeugd. Hoe mooi is het dat ik samen met mijn oma deze herinneringen nog steeds levend kan houden met mijn eigen kinderen.
